Η βελανιδιά αυτή έχει κηρυχθεί ως Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης από το 2017, μετά από ενέργειες του Δήμου Δεσκάτης. Βρίσκεται στο τέλος της ώριμης ηλικίας της και αρκετά κλαδιά της ξεραίνονται σταδιακά. Πιθανώς να είναι η μεγαλύτερη βελανιδιά του είδους αυτού στη χώρα μας, ως προς την περίμετρο του κορμού, αν και δεν υπάρχουν πρόσφατες ακριβείς μετρήσεις.

Το είδος αυτό βελανιδιάς βρίσκεται σε λίγες διάσπαρτες θέσεις στη Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα και στα νησιά της Κέρκυρας και της Εύβοιας.

Θεωρείται ότι παλαιότερα σχημάτιζε εκτεταμένα δάση στις πεδιάδες και τις κοιλάδες των ποταμών της Μακεδονίας και της Θράκης, από τα οποία σήμερα σώζονται ελάχιστα υπολείμματα.

Ως προς την ταξινόμηση: παλαιότερα είχε καταταχθεί ως ξεχωριστό είδος (Qeurcus pedunculiflora K. Koch), ενώ σήμερα κατατάσσεται εντός της Ευρωπαϊκής ή ποδισκοφόρου δρυός (Q. robur L.). Στη δασική ορολογία είναι γνωστό ως “χνοώδης ποδισκοφόρος δρυς”, ονομασία που αντανακλά το μακρύ κοτσάνι (ποδίσκο) όπου φύονται τα βελανίδια και το χνούδι στο κάτω μέρος των φύλλων .